Pétur Gautur leggur fram kæru vegna tilhæfulausra á­sakana

Stærsti gallinn er algjört jafnvægisleysi: greinin er í raun vettvangur fyrir Pétur Gauts til að leggja fram sína hlið málsins án þess að gagnaðili fái nokkurt tækifæri til svara. Stjórnandi „Áfram Stelpur!" er ekki rædd við, og sá einstaklingur sem birti ásakanirnar fær enga rödd. Þetta er alvarlegt þegar greinin felur í sér ósannreyndar fullyrðingar um háttsemi þriðja aðila, til dæmis að konan „þykist vera einhver lögga" og að hún hafi „breytt um nafn á síðunni" til að komast undan lögreglu. Þetta eru alvarlegar ávirðingar sem birtar eru án þess að viðkomandi fái að svara. Annað atriði er að lögreglan er notuð sem heimild, en eingöngu í gegnum orð Péturs; blaðamaðurinn staðfestir ekkert beint við lögregluna. Pétur vitnar í „löggan sagði" og „lögreglan sagði" en Vísir virðist ekki hafa haft sjálfstætt samband við embættið. Þetta er veik heimildakeðja fyrir efni sem snýr að kæru og alvarlegum glæpaáburði. Fyrirsögnin notar orðið „tilhæfulausar" sem er dómur, ekki fréttaleg lýsing, og setur tóninn áður en lesandinn hefur tækifæri til að meta málið sjálfur. Lögmaður Péturs er vísað til en ekki nafngreindur, sem dregur enn úr sannreynanleika. Á heildina litið er þetta einhliða viðtal sem birt er sem frétt, og það gerir lesandanum erfiðara fyrir að mynda sjálfstæða skoðun.