Átakalínur: Hvað verður um netsölu áfengis?

Kjarnafullyrðingin er sett fram í framhjáhlaupi: „nú hefur lögreglan stigið inn í málið“. Hvað þýðir það? Rannsókn, húsleit, kæra, ákvörðun um að fella mál niður? Ekkert um hvaða lögregluumdæmi, hvenær, gegn hverjum eða á hvaða lagagrundvelli. Þetta er einmitt sú fullyrðing sem gerir efnið fréttnæmt, og hún er sú eina sem lesandinn getur ekki sannreynt innan textans. Tilvísun í tilkynningu, úrskurð eða nafngreindan talsmann hefði kostað eina setningu.

Þar á eftir kemur spá kynnt sem staða mála: „stefnir nú allt í einhverjar breytingar muni eiga sér stað á núverandi kerfi“. Hver stefnir? Er lagabreyting í undirbúningi, liggur fyrir frumvarp, hefur ráðuneyti gefið út yfirlýsingu? Óskilgreind spásögn af þessu tagi er ekki frétt heldur tilfinning ritstjórnar.

Framsetningin á lýðheilsuhliðinni er sérkennileg. Orðalagið „við lítinn fögnuð þeirra sem berjast fyrir lýðheilsu“ afgreiðir heilan málflutning sem stemningu, í stað þess að nefna hverjir þessir aðilar eru, hvað þeir hafa sagt eða á hvaða grunni. Á móti fá viðmælendur þáttarins fullt nafn og starfsheiti. Ójafnvægið er í nákvæmninni, ekki í efnisvalinu.

Það sem textinn gerir rétt: hann nefnir tvo viðmælendur sem koma úr gagnstæðum áttum, þingmann og talsmann atvinnurekenda, og gerir þannig ljóst að þátturinn sjálfur er byggður á tveimur sjónarhornum. Það er heiðarleg uppsetning á umdeildu máli.

Eftir standa engu að síður fáar línur sem þjóna fyrst og fremst því að vísa á myndbandið. Ritstjórnin valdi að birta þetta sem sjálfstætt efni og verður þá metin á þeim forsendum: hefði mátt bæta við tveimur setningum um hvað lögreglan gerði og hvaða reglur eru í gildi, hefði lesandinn haft eitthvað í höndunum án þess að spila þáttinn.