Hrund Rudolfsdóttir: Nei núna setur okkur í ofsalega erfiða stöðu

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun uppskrifuð kynning á hlaðvarpsþætti þar sem einn gestur fær rúman vettvang til að tala fyrir „já" í þjóðaratkvæðagreiðslu. Spurningarnar sem viðmælandanum eru lagðar fyrir eru mjúkar og leiðandi; hvergi er honum teflt gegn gagnrýni eða bent á veikleika í röksemdafærslu hans. Ekki er leitað til neins fulltrúa nei-hliðarinnar, fræðimanns eða óháðs sérfræðings, þrátt fyrir að málið sé eitt hið pólitískasta á döfinni. Inngangurinn er skrifaður eins og leiðari: „Miklu betra er að segja já" er fullyrðing sem sett er fram sem hlutlaus staðreynd, ekki sem sjónarmið viðmælanda. Þetta gerir það að verkum að lesandinn fær ekki tæki til að meta hvort rökin standist. Ritstjórnarefni þarf ekki að vera hlutlaust, en ef ætlunin er fréttaflutningur er þetta ófullnægjandi; ef ætlunin er skoðanargrein vantar skýra merkingu þar um. Jafnvel sem viðtal er framsetningin veik: viðmælandinn er aldrei þrýst á og innleiðingin tekur skýra afstöðu sem felur blaðamanninn sjálfan bak við málstað.