Verum ekki lítil - Ákall til ungu kynslóðarinnar
Skoðanagrein á Vísi þar sem verkfræðinemi og stúdentaráðsliði Vöku hvetur ungt fólk til að segja já í þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB. Höfundur gerir hagsmuni sína og félagsaðild ljósa og byggir röksemdina á einu samanburðardæmi, reynslu Norðmanna. Málflutningurinn er skýr og heiðarlegur um afstöðu sína, en efnislega þunnur og setur andstæð rök ekki fram.
Greinin er birt undir skoðanamerki og skal metin á þeim forsendum. Það sem hún gerir best er gagnsæi: höfundur nafngreinir sig, tilgreinir að hún sé stúdentaráðsliði Vöku og hefur málflutninginn á lýsingu á því hvernig hún komst sjálf að niðurstöðu. Norðmannadæmið er raunverulegt og sannreynanlegt innlegg, ekki bara skraut, og það styður kjarnaröksemdina um að viðræður og aðild séu tvennt.
En hér er innri togstreita sem höfundur kemst ekki frá. Greinin predikar gagnrýna hugsun, heimildarýni og að byrja ekki á svarinu, en færir sjálf ekki fram nokkur gögn, hvorki orðalag spurningarinnar sem kosið er um, kostnað eða tímalengd viðræðna, né eitt einasta rök þeirra sem ætla að segja nei. Fullyrðingin um að „nei lokar dyrunum“ er sett fram sem staðreynd þótt hún sé umdeilanleg; ekkert í niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu bindur komandi þing. Sömuleiðis er sagt að já „varðveiti bæði framtíðar já-ið og framtíðar nei-ið“ án þess að viðurkennt sé að viðræðuferlið sjálft hafi pólitískar og fjárhagslegar afleiðingar sem andstæðingar telja skipta máli.
Hin sögulega upptalning, fullveldi, sjávarútvegur, landbúnaður, er tilfinningaþrungin en ekki röksemd; hún sannar ekkert um þetta tiltekna mál. Þá er sama setningin um að umræðan sé „einkennileg“ notuð tvisvar með fárra lína millibili, sem er ritstjórnarslugs sem hefði mátt hreinsa.
Niðurstaða: heiðarlegur og læsilegur málflutningur með skýrt uppgefna hagsmuni, en ósamhverfur og efnislega grunnur. Greinin uppfyllir ekki þá kröfu sem hún gerir sjálf til lesenda.
