And­mæla fundar­boði aðal­fundar Sósíal­ista

Sterkasti kostur greinarinnar er sá augljósi: fréttastofan leitaði til Sæþórs Benjamíns Randalssonar, formanns framkvæmdastjórnar flokksins, sem svaraði með því að neita tjá sig en boðaði yfirlýsingu. Þannig er gagnaðili greindur og honum gefið færi á svörum, sem uppfyllir grunnkröfu um jafnvægi. Á móti kemur að meginhluti fréttarinnar er í raun eins konar einhliða frásögn af sjónarhorni andmælahópsins, nánast eingöngu í gegnum Sara Stef. Hildardóttur. Staðhæfingar hennar um leynd, fjölmiðlabann og útilokun félaga eru ekki studdar öðrum heimildum, svo sem fundarboðinu sjálfu, félagalögum flokksins eða sjálfstæðum sérfræðingi í félagarétti. Fullyrðingin um að „mörg hundruð manns" hafi sagt sig úr flokknum er sett fram án nokkurrar tilvísunar í gögn eða staðfestingu. Greinin vísar til andmælaskjals sem barst fréttastofu, en engin efnisleg tilvitnun úr því er birt, sem gerir lesandanum erfiðara að meta grundvöll kærunnar sjálfstætt. Framsetning fyrirsagnar og texta leggur einkum áherslu á sjónarmið andmælendanna; orðalag eins og „skipulagður í leynd" er tekið beint úr munni Söru án fyrirvara eða efasemda frá blaðamanni. Þetta er ekki ósanngjarnt í frétt sem byggir á kæru, en í ljósi þess hve alvarlegar ásakanirnar eru, hefði blaðamaðurinn getað leitað til óháðs aðila eða bent á hvort félagalög flokksins séu opinberlega aðgengileg. Í heild er þetta ásættanleg frétt sem uppfyllir lágmarkskröfur en stendur ekki nógu traustum fótum til að ná hærra.