„Hræðilegt“ og „grafalvarlegt“ að 112 hafi verið óvirkt
Neyðarnúmerið 112 var óvirkt í rúma klukkustund síðdegis vegna hugbúnaðarbilunar á meðan norðanhvellur gekk yfir landið. Framkvæmdastjóri Neyðarlínunnar segir atvikið grafalvarlegt og að slíkt eigi ekki að geta gerst.
Stærsta spurningin er ósvöruð: náði einhver ekki sambandi þegar hann þurfti hjálp? Lesandinn fær að vita að 112 hafi legið niðri í rúma klukkustund í vonskuveðri. Hann fær hins vegar ekkert um það hve mörg símtöl töpuðust, hvort neyðarsímstöðin tók við þeim eða hvort tjón hlaust af.
Heimildin er nafngreind og virðist fengin í eigin viðtali miðilsins, því að viðmælandinn segir „eins og þú segir“. Það er frumvinnsla, ekki endurunnin frétt. Gallinn er sá að eina röddin kemur frá þeim aðila sem ber ábyrgð á kerfinu. Orsökin, lengd bilunarinnar og viðbrögðin byggja öll á frásögn Neyðarlínunnar einnar. Fjarskiptastofa, lögregla eða björgunarsveitir hefðu getað sagt til um afleiðingarnar.
Fyrirsögnin er sanngjörn. Hún vitnar í orð framkvæmdastjórans sjálfs, og svar hans er sjálfsgagnrýnið frekar en fegrandi. Sem skjót frétt samdægurs stenst greinin kröfur um nákvæmni og tilvísun. Hún er þó þunn: hvaða hugbúnaður brást, hefur þetta gerst áður og hvers vegna tóku varaleiðir ekki strax við?
