Áttræð móðir Ragnheiðar fékk óvænta kröfu frá Skattinum: „Hvar er mannlegi þátturinn?“
Fréttin er endursögn á aðsendri grein sem birtist á Vísi, þar sem Ragnheiður Helga Skúladóttir gagnrýnir Skattinn fyrir endurgreiðslukröfu á áttræða móður sína. Miðillinn leitar ekki svara hjá Skattinum og engin sjálfstæð skoðun á málinu liggur fyrir. Tilvísun í upprunalega pistilinn er þó skýr og fullyrðingum er yfirleitt eignað réttum uppruna.
Efnið er í raun endurpökkuð aðsend grein frá öðrum miðli, birt sem ritstjórnarefni. Ekkert í fréttinni bendir til þess að nokkur hafi hringt í Skattinn, óskað eftir svörum um hversu mörg mál af þessum toga hafa komið upp eða fengið að sjá bréfið sem allt málið hvílir á. Þetta er kjarnavandi: þegar nafngreind stofnun er sögð hafa viðurkennt mistök verður að gefa henni færi á að svara.
Fyrirsögnin gengur lengra en heimildin ber. Í brauðtextanum er varfærnislega sagt „að sögn Ragnheiðar“ og „sé það rétt“, en fyrirsögnin fullyrðir að Skatturinn viðurkenni mistökin. Sú viðurkenning er aðeins staðfest af einum aðila, dóttur þess sem krafan lendir á.
Fullyrðingin um að fleiri sem misstu maka árið 2025 séu í sömu stöðu er hrein sögusögn í annarri hendi. Hér lá gullið eftir á götunni: einföld fyrirspurn til Skattsins um fjölda leiðréttinga hefði breytt persónulegri reynslu í fréttnæmt kerfismál. Tryggingastofnun og Húsnæðis- og mannvirkjastofnun eru einnig nefndar til gagnrýni án þess að fá orð í belg.
