Orðið á götunni: „Það þarf ekki að laga neitt á Íslandi“ … að mati formanns Sjálfstæðisflokksins
Ritstjórnardálkur sem byggir alla rökfærslu sína á einni tilvitnun í formann Sjálfstæðisflokksins, án þess að birta samhengi hennar eða vísa til ræðunnar sjálfrar. Þar á eftir fylgir listi af fullyrðingum um afrek sitjandi stjórnar, allar óstuddar. Framsetningin er skýrt hallandi til stuðnings ríkisstjórninni.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni, og því er hún metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. En einmitt þar liggur alvarlegasti bresturinn: öll grein hvílir á sex orðum sem höfundur eignar Guðrúnu Hafsteinsdóttur og túlkar svo bókstaflega að úr verði allt annað en líklega var sagt. Lesandinn fær ekkert samhengi, enga tilvísun í ræðuna og enga lengri málsgrein til að meta hvort túlkunin standist. Þegar ein tilvitnun á að bera alla röksemdafærsluna verður að sýna hana heila.
Listinn um „dæmi“ er í raun stefnuskrá, ekki röksemdir. Innviðaskuld upp á 600 milljarða og níu ár af fjárlagahalla eru tölur sem má finna í opinberum gögnum, en dálkurinn nefnir ekki hvaðan þær koma. Fullyrðingar eins og „engar orkuframkvæmdir“ og „allt sem sneri að innstreymi útlendinga var stjórnlaust“ eru afgreiddar sem staðreyndir.
Verst er kaflinn um sægreifana. Þar er sagt að tiltekinn flokkur sé í eigu ákveðinnar stéttar, með peningum og kjörfylgi. Slík ásökun kallar á eitthvað, hvað sem er, til stuðnings. Hér er ekkert.
