Hitnaði í kolunum þegar vindorkan var rædd

Greinin er samantekt á umræðuþætti í sjónvarpi og uppfyllir þar með hlutverk sitt sem endursögn á beinni umræðu. Þrír aðilar fá að tjá sig: þingmaður, ráðherra og framkvæmdastjóri Samorku, sem gefur ákveðna fjölbreytni sjónarmiða. Hins vegar er textinn markvisst ófullkominn á nokkra vegu. Í fyrsta lagi er fyrsti málsgreinn endurtekinn næstum orðrétt, sem bendir til klippigalla eða slælegs ritstjórnarstarfs. Í öðru lagi er kortinu sem Halla Hrund vísaði til lýst en ekki tengt við staðfestanlega heimild á aðgengilegan hátt; sagt er að það komi frá „kynningu umhverfis- og loftslagsráðuneytisins" en ekki er tiltekið hvaða kynning eða hvenær hún fór fram, sem gerir lesendum erfiðara um vik að sannreyna fullyrðinguna. Í þriðja lagi vantar samhengi um hvað rammaáætlun er og hvernig hún virkar, sem hefði styrkja fréttina verulega fyrir lesendur sem ekki fylgjast náið með orkumálum. Framsetnin hallar lítillega í átt að sjónarmiði Höllu Hrundar; henni er gefið meira rými og tilvitnunum hennar er raðað þannig að þær setja tóninn, á meðan andsvör Jóhanns Páls eru sett fram sem viðbrögð. Þetta er þó ekki alvarlegt skekkjuatriði þar sem báðar hliðar fá að tjá sig.