Að gera kjósendum upp skoðanir
Erna Bjarnadóttir hagfræðingur gagnrýnir tvær enskar greinar, eftir Maximilian Conrad prófessor og Þórdísi Kolbrúnu Reykfjörð Gylfadóttur sendiherra, um niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar um aðildarviðræður við ESB. Hún telur höfundana hafa eignað kjósendum misskilning, tilfinningar og sátt við óbreytt ástand án gagna sem styðji slíkar ályktanir.
Höfundur leggur spilin á borðið: greinarnar sem hún gagnrýnir eru nafngreindar, dagsettar og staðsettar hjá TEPSA og ECFR, og tilvitnanir á ensku eru stuttar og nákvæmar. Lesandinn getur því borið gagnrýnina saman við frumtextann. Í skoðanagrein er það til fyrirmyndar.
Röksemdafærslan er að mestu heiðarleg. Erna fullyrðir ekki hvað réð afstöðu kjósenda, heldur bendir á að mótaðilarnir hafi ekki sýnt fram á það, og orðalagið „kjósendur gátu“ heldur sig innan þeirrar línu. Á móti kemur að hún leggur sjálf engin gögn fram, hvorki kannanir né rannsóknir á afstöðu kjósenda, og útilokar ekki að Conrad byggi á slíku annars staðar. Krafan um sönnunarbyrði er gerð til annarra en ekki sjálfrar sín. Ummæli Conrads um „vitleysu“ eru ekki rakin til tiltekins vettvangs.
Nútíminn birtir greinina sem ritstjórnarefni án þess að gefa annað samhengi en að höfundur sé hagfræðingur. Lesandinn fær því ekki að vita hvort hún hafi sjálf tekið þátt í kosningabaráttunni. Það skiptir máli þegar hún krefst hlutleysis af öðrum.
