„Það þarf ekkert að hvíla stálið“

Greinin er í raun viðtal við einn heimildamann, Halldór B. Nellet, sem borinn er fram sem reynslumikill fyrrverandi skipherra. Sjónarmið hans eru skýr og málefnaleg, en verulegur veikleiki felst í því að engum öðrum aðila er gefinn vettvangur. Hvorki ráðuneytið, yfirmenn Landhelgisgæslunnar né fjárveitingavaldið fá tækifæri til að svara. Halldór tekur sjálfur fram að ekki sé við yfirmenn Gæslunnar að sakast, sem er til bóta, en blaðamaður hefði átt að leita eftir svörum frá stjórnvöldum eða Landhelgisgæslunni sjálfri um hvort áform séu uppi um auknar fjárveitingar eða hvort sú lýsing á fjárstöðunni sem hér kemur fram sé rétt. Fullyrðingin um að varðskipin þurfi að sigla til Færeyja eftir eldsneyti er áhugaverð og athyglisverð, en hún er eingöngu á orði eins manns og hefði þurft staðfestingu. Framsetningin er skýr og gefur lesendum skilning á málinu, en einhliða uppbygging greinarinnar dregur úr fréttgildi hennar sem ritstjórnarefni.