Framtakssemin á fáa vini
Pistill Árna Helgasonar úr Sunnudagsblaði Morgunblaðsins fjallar um versnandi samkeppnishæfni Íslands. Höfundur vísar til falls landsins á lista IMD og einkunnar OECD um regluverksbyrði og kennir íþyngjandi regluverki og skattahækkunum ríkisstjórnarinnar um.
Greinin birtist í fréttaflokki, en merking hennar sem pistils tekur af allan vafa: hér er skoðun á ferð og hana ber að meta sem slíka. Styrkur hennar liggur í tölunum. Fall Íslands úr 15. í 22. sæti á lista IMD og einkunnin 2,7 á mælikvarða OECD um regluverksbyrði eru rakin til nafngreindra heimilda og sett í samhengi við Danmörku og meðaltal ESB. Lesandinn getur flett þessu upp.
Veikleikinn er orsakasamhengið. Höfundur tengir fallið beint við aðgerðir sitjandi ríkisstjórnar, en nefnir hvorki að listi IMD byggist að hluta á viðhorfskönnun meðal stjórnenda né að regluverksbyrði safnast upp á löngum tíma, undir mörgum ríkisstjórnum. Röksemdafærslan hefði orðið sterkari ef hann hefði tekist á við þessa fyrirvara í stað þess að sniðganga þá.
Tvær þungar fullyrðingar standa óstuddar innan greinarinnar: að bankaskatturinn sé „sá hæsti sem um getur“ og að skattapakki á ferðaþjónustu nemi 10 til 11 milljörðum. Hvorug er rakin til heimildar. Lokaorðin um að „hinn dálkurinn“ sé tómlegur eru mælskubragð fremur en rök, því höfundur reynir hvergi að kanna hvað þar gæti staðið.
