Skellir hurðinni: „Þá verðið að sjá um ykkur sjálf“
Fréttin er byggð á einni setningu úr færslu Kolfinnu Baldvinsdóttur á samfélagsmiðli, sem er túlkuð sem tilkynning um að hún sé á förum frá Íslandi. Ekkert er haft eftir henni sjálfri umfram tilvitnunina, engin heimild er tilgreind og textinn fyllir upp í eyðurnar með æviatriðum og ályktunum blaðamannsins.
Ein setning úr opinberri færslu er allt sem heldur þessari frétt uppi, og hún er sett fram sem yfirlýsing um búferlaflutninga. Millifyrirsögnin „kveður nú Ísland“ og fyrirsögnin „Skellir hurðinni“ ganga langt út fyrir það sem tilvitnunin sjálf sannar; hún gæti allt eins verið orðræða um vonbrigði. Þarna hefði nægt eitt símtal eða skilaboð til að spyrja hvað hún meinti. Það var ekki gert.
Túlkunin er sett fram í röddu blaðamannsins, ekki sem tilgáta: „virðist ekki par sátt“, „lýsir ákveðni uppgjöf gagnvart einangrunarstefnu“. Þar er blaðamaðurinn farinn að leggja viðfangsefninu skoðanir í munn.
Æviatriðin, heimildamyndin frá 2015 og sýningin á Evrópuþinginu 2016, eru sannreynanleg í grunninn en hvergi er tilgreint hvaðan þau eru komin. Hvorki er hlekkjað í færsluna sjálfa né tilgreint á hvaða vettvangi hún birtist, svo lesandinn getur ekki gengið að frumheimildinni.
Þetta er endurvinnsla á færslu einstaklings, klædd í fréttaform. Miðillinn hafði enga skyldu til að endurbirta hana óbreytta, og því þurfti eitthvað að koma til viðbótar. Það vantar.
