„Leigubremsan er augljóslega mjög heimskuleg“

Eitt orð, „heimskuleg“, ber fyrirsögnina, og það er vissulega rétt eftir haft. Seðlabankastjóri talar á opinberum fundi, spurningin og spyrjandinn eru nafngreind og tilvitnanirnar eru nógu langar til að lesandinn sjái samhengið. Sem skjót frétt af blaðamannafundi stenst þetta grunnkröfur: heimildin er skýr og staðfest.

Þar endar vinnan. Lesandinn fær ekkert að vita um hvað leigubremsan felur í sér, hvenær hún á að taka gildi eða hverjir standa að henni. Án þess er erfitt að meta hvort gagnrýnin hittir í mark. Þá er fullyrðingin um að „allir hagfræðingar ættu að vita“ þetta látin standa óhögguð, þótt rannsóknir á mismunandi útfærslum leiguþaks séu ekki einróma.

Ríkisstjórnin eða ábyrgur ráðherra fékk ekki tækifæri til að svara harðri gagnrýni frá embættismanni sem fer með sjálfstætt vald. Eitt símtal eða tilvísun í rökstuðning stjórnvalda hefði gert fréttina mun traustari. Fyrirsögnin velur svo dramatískasta orðið fremur en efnislega niðurstöðu Ásgeirs: að áhrifin á verðbólgu verði lítil.