„Við verðum að vera hávær og ekki leyfa neinum að þagga niður í okkur“
Fréttin fjallar um samstöðufund með þolendum kynferðisofbeldis við Menntaskólann við Hamrahlíð, þar sem nemendur gengu út úr tíma og kröfðust betri úrræða af hálfu stjórnvalda. Fimm nemendur eru nafngreindir og lýsa kröfum sínum. Í skýringarkafla er rakið Cornell-málið í Bandaríkjunum, sem nemendur segja hafa haft mikil áhrif.
„Fjölmiðlar vestanhafs hafa greint frá“: á þessari óljósu tilvísun hvílir skýringarkaflinn um Cornell-málið. Þar eru settar fram nákvæmar fullyrðingar um sjö menn, hópspjall með rúmlega fimmtíu nemendum og að enginn hafi brugðist við. Hvergi er nefndur einn einasti miðill. Lesandinn getur því ekki rakið fullyrðingarnar. Alvarlegra er að blaðamaður segir í eigin rödd að skólayfirvöld hafi dæmt mennina „til vægari refsingar en brotin gáfu tilefni til“. Þar er mat sett fram sem staðreynd, þótt annars staðar í kaflanum sé gætt að orðalaginu „sakaðir“ og „meint brot“.
Sjálf frásögnin af fundinum er vel unnin. Fimm nemendur eru nafngreindir, tilvitnanir eru lifandi og lesandinn fær skýra mynd af kröfum þeirra og hvötum. Sem frétt af mótmælum gegnir hún hlutverki sínu.
Ákallið beinist þó að stjórnvöldum og skólum, og fullyrt er að skólinn skorti úrræði til að styðja þolendur. Hvorki rektor MH né mennta- og barnamálaráðuneytið fá tækifæri til að svara. Eitt símtal hefði gert kröfu að umræðu.
