Gætum við haft það betra?
Skoðanagrein þingmanns Samfylkingarinnar sem færir rök fyrir já-i í þjóðaratkvæðagreiðslunni um áframhaldandi aðildarviðræður, með áherslu á sérstöðu Íslands og hagsmuni landsbyggðarinnar. Greinin er hreinskilin um óvissu höfundar og viðurkennir gagnstæð sjónarmið, en byggir nær eingöngu á spurningum og almennum vonum án nokkurra gagna eða tilvísana.
Vísir birtir þetta undir skoðanamerkinu og starfsvettvangur höfundar er gefinn upp í lokin: þingmaður Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi. Sú upplýsingagjöf er lágmarkskrafa og hún er uppfyllt. Lesandinn veit því strax að hér talar flokkspólitískur málsvari um mál sem flokkur hennar hefur skýra afstöðu til.
Sterkasti þátturinn er hugmyndafræðilegur heiðarleiki. Höfundur skilur á milli þess að styðja viðræður og að styðja aðild, viðurkennir að hún þekki ekki svörin og segir berum orðum að hún gæti endað á nei-i. Slík framsetning er sjaldgæf í hitanum fyrir kosningar og hún styrkir textann.
Rökin sjálf eru þó þunn. Byggðastefna Evrópusambandsins er nefnd sem tækifæri en ekki með einni tölu, einu dæmi eða tilvísun í hvernig hún hefur virkað fyrir sambærileg strjálbýl svæði; hið sama gildir um evruna, vextina og matarkörfuna, þar sem tólf spurningarmerki koma í stað eins staðreyndastuðnings. Fullyrðingin „höfum engu að tapa“ er einmitt sú sem andstæðingar viðræðna deila um, hvort sem varðar kostnað, tíma eða stöðu í EES-samstarfinu, og greinin gengur framhjá þeirri gagnrýni þótt hún lýsi virðingu fyrir henni í almennum orðum. Þá er ósvarað augljósustu mótbárunni: að regluverk sambandsins setji þröngar skorður á það hvað í raun sé samningsatriði í fiskveiðum og landbúnaði.
Niðurstaða: læsileg, kurteis og einlæg grein sem sannfærir helst þann sem er þegar sammála. Sæmileg skoðanagrein, ekki meira.
