Alvarleg staða í stærðfræðikennslu á Íslandi

Greinin les nánast eins og fréttatilkynning frá mennta- og barnamálaráðuneytinu. Tölurnar sem vitnað er í, til dæmis um hlutfall kennara sem búa til eigið efni (76%) og mat framhaldsskólakennara á stöðu nýnema (62%), eru settar fram án þess að lesandinn fái að vita nákvæmlega hvaða könnun eða aðferðafræði liggur að baki. Er um að ræða spurningakönnun, og ef svo er, hversu víðtæk var hún? Þetta skiptir máli þegar tölurnar mynda kjarna fréttarinnar. Enginn annar aðili fær að tjá sig: hvorki kennarar sjálfir, kennarasamtök, sérfræðingar á sviði menntamála né aðrir sem gætu sett niðurstöðurnar í samhengi eða gagnrýnt áform ráðuneytisins. Þetta er veikleiki sem skiptir máli, því fréttamennskan felst ekki í því einu að miðla efni frá opinberum aðila heldur einnig í því að veita lesendum sjálfstætt mat. Framsetningin er hlutlaus í tóni en einhæf í sjónarhorni; aðgerðaáætlun ráðuneytisins er rakin án þess að spurt sé hvort hún dugi eða hvort fyrri áætlanir hafi brugðist. Málsgreinaskipan og orðalag benda til þess að fréttaritari hafi stuðst mjög náið við efni frá ráðuneytinu, sem dregur úr sjálfstæðu fréttamati.