Aðildarviðræður setji Ísland í allsherjarbiðstöðu

Setningin „Þessu myndi að sjálfsögðu fylgja gríðarlegur fórnarkostnaður“ er ekki innan gæsalappa og ekki eignuð neinum. Þar hættir miðillinn að greina frá og fer að staðfesta; „að sjálfsögðu“ er ritstjórnarleg samþykkt á umdeildri hagfræðilegri fullyrðingu sem er kjarni ágreiningsins. Sömuleiðis fá afdráttarlausar staðhæfingar um að engin ríki muni vilja gera fríverslunarsamninga við Ísland á meðan viðræður standa, og að engin íslensk fyrirtæki nái nýjum mörkuðum, að standa ómótmæltar. Hvorugt er sjálfgefið: EES-samstarfið, EFTA-samningar og reynsla annarra umsóknarríkja gefa færi á einföldu samhengi sem blaðamaður hefði getað dregið fram í einni málsgrein. Talan um að 85% heimsmarkaðar séu utan Evrópusambandsins er höfð eftir viðmælanda og því rétt eignuð, en hún er ósannreynd innan fréttarinnar og fer eftir því hvort mælt er í landsframleiðslu, mannfjölda eða utanríkisviðskiptum Íslands, þar sem hlutdeild ESB er allt önnur. Þetta er kynning á eigin viðtali og því er ekki réttmætt að krefjast sjálfstæðrar rannsóknar, en það er fyllilega réttmætt að krefjast þess að miðillinn beri fram fullyrðingarnar sem fullyrðingar, ekki sem niðurstöðu. Ein andstæð rödd, eða ein setning um að sjónarmiðið sé umdeilt, hefði bjargað fréttinni. Framsetningin hallar eins og hún er skrifuð að ESB-gagnrýnu sjónarmiði.