Í kjörklefanum erum við ein
Skoðanagrein lögfræðings sem lýsir ferli þjóðaratkvæðagreiðslunnar um ESB-viðræður og hvetur lesendur til að taka yfirvegaða afstöðu. Greinin vísar í þingsályktun frá 2009 og lýsir tvöföldu atkvæðagreiðsluferlinu. Efnislega er þetta hvatningargrein frekar en rökstuðningur fyrir eða á móti aðild.
Greinin er birt sem skoðun og höfundur er nafngreindur lögfræðingur. Í ljósi þess er hún metin á forsendum rökstuðnings og hugverklegs heiðarleika. Þingsályktunin frá 16. júlí 2009 er sannreynanleg heimild og setur greininni fótstað. Höfundur lýsir tvöföldu atkvæðagreiðsluferlinu á skýran hátt og vísar lesendur á upplýsingasíðu Landskjörstjórnar. Hins vegar er rökstuðningurinn afar grunnur; greinin fullyrðir að ferlið sé „eins opið, einfalt, gegnsætt og lýðræðislegt og hugsast getur" án þess að ræða nokkra gagnrýni á fyrirkomulag þjóðaratkvæðagreiðslunnar, orðalag spurningarinnar eða tímalínu samningaviðræðna. Fullyrðingin um að „engin ástæða" sé til að ætla annað en allir virði niðurstöðurnar er frekar óstudd óskhyggja en rökleg greining, sérstaklega í ljósi sögunnar sem höfundur nefnir sjálfur. Sem skoðanagrein er þetta heiðarlegt en innihaldslaust; hún segir lesandanum í raun bara að mæta og kjósa, sem er lögmæt hvatning en veikur pistill.
