Stígur fram vegna hatursglæps við Grafarvogskirkju: „Ég ber ekkert hatur í hjarta mér“

Stærsta vandamálið er að greinin birtir nafnlausa yfirlýsingu í heild sinni, nánast án ritstjórnarlegrar vinnslu. Enginn viðmælandi er nafngreindur, lögreglu er ekki gefinn kostur á að tjá sig um málið umfram almenna staðfestingu, og enginn fulltrúi Grafarvogskirkju, biskups eða hinsegin samfélags fær að svara. Þetta þýðir að lesandinn fær einhliða frásögn af atburðinum: nákvæmlega þá túlkun sem gerandinn sjálfur vill koma á framfæri, án nokkurs mótvægis. Ritstjórnarefni á sínum snúningi ætti að geta birt yfirlýsingar, en skyldan er þá að setja efnið í samhengi, benda á andstæðar raddir og sýna sjálfstæða fréttaöflun. Eina sjálfstæða setningin í fréttinni er að skemmdaverkin séu „til skoðunar hjá lögreglu" og rannsökuð sem hatursglæpur, en enginn talsmaður lögreglunnar er nefndur á nafn. Framsetningin gefur gerandanum umtalsvert rými til að skilgreina gjörning sinn sem „myndlistargjörning" og sýna sig sem fórnarlamb kerfisins, en engin gagnrýnin spurning er lögð fyrir. Þetta er í raun birtingarvettvangur, ekki blaðamennska.