Stígur fram vegna hatursglæps við Grafarvogskirkju: „Ég ber ekkert hatur í hjarta mér“
Greinin birtir nafnlausa yfirlýsingu einstaklings sem segist bera ábyrgð á skemmdarverki við Grafarvogskirkju. Yfirlýsingin er birt nær óbreytt og án gagnrýninnar skoðunar eða andmæla frá öðrum aðilum. Fréttin virkar fremur sem vettvangur fyrir sjónarmið eins aðila en sem sjálfstæð fréttaflutningur.
Stærsta vandamálið er að greinin birtir nafnlausa yfirlýsingu í heild sinni, nánast án ritstjórnarlegrar vinnslu. Enginn viðmælandi er nafngreindur, lögreglu er ekki gefinn kostur á að tjá sig um málið umfram almenna staðfestingu, og enginn fulltrúi Grafarvogskirkju, biskups eða hinsegin samfélags fær að svara. Þetta þýðir að lesandinn fær einhliða frásögn af atburðinum: nákvæmlega þá túlkun sem gerandinn sjálfur vill koma á framfæri, án nokkurs mótvægis. Ritstjórnarefni á sínum snúningi ætti að geta birt yfirlýsingar, en skyldan er þá að setja efnið í samhengi, benda á andstæðar raddir og sýna sjálfstæða fréttaöflun. Eina sjálfstæða setningin í fréttinni er að skemmdaverkin séu „til skoðunar hjá lögreglu" og rannsökuð sem hatursglæpur, en enginn talsmaður lögreglunnar er nefndur á nafn. Framsetningin gefur gerandanum umtalsvert rými til að skilgreina gjörning sinn sem „myndlistargjörning" og sýna sig sem fórnarlamb kerfisins, en engin gagnrýnin spurning er lögð fyrir. Þetta er í raun birtingarvettvangur, ekki blaðamennska.
