„Ég hélt að það erfiðasta yrði að lifa af nauðgunina sjálfa“

Grunnvandi þessarar greinar er að hún er nánast eingöngu endurbirting á persónulegri færslu af samfélagsmiðlum, klædd sem ritstjórnarefni undir merkjum frétta. Blaðamaðurinn bætir stuttum inngangsmálsgreinum við en sinnir ekki neinu sjálfstæðu fréttastarfi: engin viðtöl eru tekin, hvorki við Alexöndru sjálfa né neinn annan, og Facebook-færslan er síðan birt í heild sinni neðst í greininni. Þetta er í eðli sínu afritun á efni af samfélagsmiðli, ekki sjálfstæð fréttamennska. Viðkvæmni efnisins gerir heimildaskortinn enn alvarlegri. Hér er fjallað um nauðgunarmál, sjálfsvíg sakbornings, og í kjölfarið dómsmál vegna rangra sakargifta; sýknudómur er staðfestur í tengdri frétt frá 2024. Engin heimild er nefnd utan frásagnar konunnar: hvorki lögregla, ákæruvaldið, réttarúrskurðir né sérfræðingar á sviði réttarfars eða sálgæslu. Sannreynanlegar staðreyndir, eins og sýknudómurinn, er hægt að staðfesta í eldri fréttum, en greinin sjálf vísar ekki beint til þeirra. Jafnvægi er ekkert til staðar; fjölskyldu hins látna er nefnd sem kærendur en viðhorf þeirra eða annar sjónarhorn á málinu kemur hvergi fram. Viðvörunarorð um sjálfsvíg eru til staðar, sem er gott. Greinin er þó ekki ómerkileg sem mannleg frásögn, en sem frétt undir merkjum ritstjórnarefnis er sjálfstætt framlag blaðamannsins of lítið og samhengi of þunnt.