Samkeppnishæfni Íslands
Skoðanagrein þingmanns Viðreisnar sem færir rök fyrir já-atkvæði í þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna, byggð á samkeppnishæfnimælingu IMD-háskólans. Greinin nefnir heimild sína skýrt og viðurkennir að krónan hafi mælst stöðugri en evran árið áður. Veikleikinn liggur í fullyrðingum um evruupptöku sem eru settar fram sem óumdeildar án rökstuðnings.
Greinin er birt sem skoðanaefni og er metin sem slík. Það sem lyftir henni yfir meðallag í flokknum er heimildarmeðferðin: höfundur nefnir tilefnið beint, grein tveggja sérfræðinga Viðskiptaráðs í Viðskiptablaðinu um samkeppnishæfnikönnun IMD-háskólans, og tilgreinir tölur sem lesandi getur flett upp: fall um sjö sæti, 22. sæti af 70, 58. sæti þegar erlend fjárfesting er mæld. Starfstitill höfundar og flokksaðild koma fram. Þetta er lágmark sem alltof margar skoðanagreinar sleppa.
Heiðarlegasta augnablik greinarinnar er þegar höfundur bendir á að í fyrra hafi krónan mælst stöðugri en evran í sömu úttekt og notar það ekki gegn eigin málstað heldur sem hluta af röksemdinni um sveiflur. Sama gildir um það þegar hann viðurkennir að fjölmörg atriði í mælingunni komi þjóðaratkvæðagreiðslunni ekkert við. Slík viðurkenning styrkir málflutninginn.
En svo kemur setningin sem grefur undan þessu: „Það er hafið yfir vafa“ að fjármögnunarkostnaður minnki og markaðsaðgangur batni með upptöku evru. Þetta er hvergi rökstutt og er í raun ekki hafið yfir vafa. Þyngra vegur að greinin rennir aðild að ESB og upptöku evru saman í eitt án þess að nefna að evruupptaka er hvorki sjálfkrafa né skilyrðislaus, heldur háð tilteknum skilyrðum og aðlögunartíma. Röksemdin um tollabandalagið er sömuleiðis ómæld og ræðir ekki hvað EES-samningurinn veitir nú þegar. Mótrökin, til dæmis gildi sjálfstæðrar peningastefnu sem höggdeyfis, eru ekki nefnd, hvað þá svarað.
Niðurstaðan: læsileg og heimildastudd málsvörn sem gerir sitt gagn í aðdraganda kosningar, en tekur sér þá frelsi að stimpla umdeilt hagfræðilegt álitamál sem óumdeilda staðreynd. Það dregur hana niður.
