„Hvers vegna er ég sagður hættulegur maður“
Stutt dómsalsfrétt mbl.is af óvenjulegu atviki þegar vitni í Höfðatorgsmálinu spurði saksóknara hvers vegna Útlendingastofnun teldi hann hættulegan. Fréttin byggir á eigin viðveru blaðamanns í dómsal og beinum tilvitnunum, en kjarnafullyrðingin um mat stofnunarinnar er hvergi sannreynd.
Fyrirsögnin er byggð á fullyrðingu sem fréttin gerir enga tilraun til að staðreyna. Maðurinn segir að Útlendingastofnun telji hann hættulegan; blaðamaður leitar hvorki viðbragða hjá stofnuninni né útskýrir að hún tjái sig almennt ekki um einstök mál. Ein setning um það hefði dugað og lyft fréttinni verulega.
Styrkurinn liggur í frumvinnunni. Blaðamaður situr í dómsal, endursegir atvikið í réttri röð og vitnar beint í orðaskipti vitnisins og saksóknara. Það er raunveruleg heimildaröflun, ekki endursögn úr öðrum miðli, og nafnleynd vitnis í sakamáli er eðlileg og rétt ákvörðun.
Samhengið vantar hins vegar. Lesandi sem ekki hefur fylgst með fær ekkert að vita um hvað Höfðatorgsmálið snýst, hverjir eru ákærðir eða hvaða þýðingu framburður þessa vitnis hefur. Dagsetningin 17. mars stendur ein og óskýrð. Þetta er læsileg svipmynd úr dómsal og rétt eftir höfð, en hún skilur eftir sig stærri spurningu en hún svarar og enginn var spurður um hana.
