Er einkavæðingin hættulegri en gervigreindin?
Kristján Logason heldur því fram í skoðanagrein á Vísi að sala grunninnviða sé varhugaverð vegna þess að ríkið beri endanlega ábyrgð hvort sem er, og að gervigreind kunni að veikja skattstofn ríkisins og auka þörf fyrir opinber kerfi. Hann styður mál sitt dæmum af HS Orku, Icelandair, lokun 2G og 3G kerfa og arðgreiðslum Landsvirkjunar.
Varnargarðarnir við Svartsengi eru sterkasti hluti greinarinnar, sem birtist sem skoðun. Höfundur nefnir kostnað ríkissjóðs, rekur eignarhald HS Orku og gefur andmælum fyrirtækisins rými án þess að gera lítið úr þeim. Slík sanngirni er ekki sjálfsögð í skoðanagreinum. Tölurnar um arð Landsvirkjunar og sameininguna í Korda eru settar fram þannig að lesandi getur flett þeim upp.
Rökfærslan hefur þó veikan hlekk. Spurningin um hvaða arð við seljum frá okkur „næstu fimmtíu árin“ lítur fram hjá því að söluverð endurspeglar einmitt vænta framtíðartekjur. Hún svarar heldur ekki þeim rökum að ríkiseign feli sjálf í sér áhættu, til dæmis í bankarekstri. Sterkustu mótrök gegn ályktun hans fá enga umfjöllun.
Sum dæmin bera auk þess minna en þeim er ætlað. Lokun eldri farsímakerfa var tæknileg ákvörðun sem eigandi í ríkiseigu hefði líklega einnig tekið, og tengslin við eignarhald eru ekki skýrð. Tenging gervigreindar við efnið er að mestu tilgáta, þótt höfundur viðurkenni óvissuna heiðarlega. Í heild er þetta vel rökstudd skoðun sem hefði orðið sterkari ef hún hefði tekist á við bestu mótrökin.
