Orðið á götunni: Forseti ASÍ gerir þá sjálfsögðu kröfu að bankar velti ekki bankaskatti út í verðlagið – Jóhannes útskýrari vælir áfram
Ritstjórnardálkur í hefðbundnum „Orðið á götunni“ stíl sem styður hækkun bankaskatts og kallar á harðara verðlagseftirlit. Rökin byggja nær eingöngu á fullyrðingum án gagna og seinni hluti greinarinnar snýst upp í persónulega árás á framkvæmdastjóra Samtaka ferðaþjónustunnar. Umfjöllun RÚV er eina tilgreinda heimildin.
Greinin er birt sem ritstjórnarefni, svo hún er metin á forsendum röksemdafærslu, ekki heimildajafnvægis. Þar bregst hún.
Kjarnafullyrðingin, að bankarnir hafi velt bankaskattinum „blygðunarlaust“ út í verðlagið, er sett fram sem staðreynd án nokkurs talnastuðnings. Sama gildir um að íslenskar landbúnaðarvörur hafi hækkað „meira en flest annað“ og að afurðastöðvar „spili frítt“. Höfundur hefði getað vísað í vísitölutölur Hagstofunnar eða ársreikninga bankanna; hvorugt er gert. Þá er teygt á framsetningunni þegar Bjarni Benediktsson er kynntur sem „talsmaður Samtaka atvinnulífsins og Sjálfstæðisflokksins“, tvö ólík hlutverk sem eru látin renna saman lesandanum til hægðarverka.
Verst er umfjöllunin um Jóhannes Skúlason. Að segja að hann „segi vísvitandi ósatt“ og sé „farinn að skaða“ atvinnugreinina eru þungar ásakanir sem hvergi eru stuttar gögnum, og röksemdin á móti honum er sjálf ósönnuð: að ferðamenn „kippi sér ekki upp við“ þúsund krónur er ágiskun, ekki mótrök. Dálkur sem gagnrýnir aðra fyrir blekkingu þarf sjálfur að leggja fram tölur.
