Skattakóngur Skagafjarðar vill meira til nærsamfélagsins
Heimildin byggir á eigin hátekjulista og fær skattakóng Skagafjarðar í viðtal um skattgreiðslur sínar og skiptingu þeirra milli ríkis og sveitarfélags. Heimildarmaðurinn er nafngreindur, tölurnar rekjanlegar og viðtalið eigið efni. Á móti stendur að meginfullyrðing hans um tekjuskiptingu hins opinbera fær enga mótrödd né skýringu.
Frumheimildin er skýr: tölurnar eiga sér stað á hátekjulista Heimildarinnar, sem byggir á álagningarskrám, og viðtalið er blaðsins eigið. Þarna er ekkert heimildaþvætti, engin ónefnd „innherji“, heldur nafngreindur maður sem svarar fyrir eigin skattgreiðslur. Upplýsingar um kaup Origo á Kappa eru að auki tengdar við fréttatilkynningu, sem er heiðarleg framsetning.
Þyngsta gagnrýnin snýr að kjarnafullyrðingunni. Gunnar segir að fjármagnstekjuskattur og skattar fyrirtækja renni „nær eingöngu til ríkisins“ og að þar liggi „helsta vandamálið“. Þetta er skattapólitísk afstaða, ekki hlutlaus staðreynd, og hún er látin standa ómótmælt. Ein setning um útsvarsstofn, fasteignaskatta eða Jöfnunarsjóð sveitarfélaga hefði kostað lítið og gefið lesandanum viðmið. Sömuleiðis vantar rödd frá Skagafirði sjálfum eða fjármálaráðuneytinu.
Aðferð hátekjulistans er ekki skýrð, sem skiptir máli þegar titillinn „skattakóngur“ er notaður. Fyrirsögnin gerir svo skoðun viðmælandans að niðurstöðu greinarinnar. Vandað en þunnt: viðtalið er gott, samhengið vantar.
