Telja ríkið vera að brjóta sam­komu­lag um börn með fjöl­þættan vanda

Stærsti veikleikinn er algjört jafnvægisskort: greinin byggir alfarið á tilkynningu Sambands íslenskra sveitarfélaga og hvergi er leitað til ríkisins, hvort sem er viðkomandi ráðuneytis eða annarra aðila, til að fá viðbrögð eða skýringar. Þegar aðili sakar annan aðila um samningsrof er grundvallaratriði í fréttamennsku að sá sem sakað er fái tækifæri til svara; það vantar hér alveg. Greinin er í raun beint afrit af tilkynningu, ekki sjálfstæð fréttaskrif. Fullyrðingar um að „engin fagleg rök" séu fyrir afstöðu ríkisins og að „eingöngu fjárhagsleg rök" liggi að baki eru settar fram óátaldar, sem gerir framsetningu greinarinnar einhliða. Tilvísanir í reglugerðina sem um ræðir eru óljósar; reglugerðin er hvorki nafngreind né númeruð, sem gerir lesandanum erfitt um vik að sannreyna. Jákvætt er að Sambandið er nafngreint sem heimild og samkomulagið frá 19. mars 2025 er sannanlega opinbert skjal. Samt er þetta meira fréttatilkynning en sjálfstæð frétt, og vantar sjáanlega þann grunn sem lesendur eiga skilið.