Klámhögg Hannesar
Stuttur slúðurpistill sem endurvinnur ritdeilu Hannesar Hólmsteins við sex háskólarektora og athugasemd Eiríks Rögnvaldssonar. Heimildirnar eru nafngreindar, en efnið er alfarið sótt í annarra manna skrif og endar í persónulegri aðför.
Miðillinn velur að birta þetta undir slúðurmerki, og það er í sjálfu sér ritstjórnarleg ákvörðun sem breytir ekki því að fullyrðingarnar eru um nafngreindan mann.
Heimildakeðjan er í raun þrefaldur endurvinnslusnúningur: fordæming rektoranna er ekki tilgreind hvar hún birtist, svar Hannesar er sótt í Morgunblaðið án dagsetningar, og athugasemd Eiríks Rögnvaldssonar birtist án þess að lesandinn fái að vita hvar hún var sett fram. Tilvitnunin í Hannes er ómerkt með gæsalöppum, sem gerir skilin milli hans orða og pistlahöfundar óskýr. Ekkert í pistlinum er frumvinna.
Verst er þó lokakaflinn. Að slá því föstu að Hannes „þekki ekki mun á skoðunum og staðreyndum“ og tala um „fávisku hans“ er ekki röksemd heldur uppnefni, og innskotið um að hann hafi sjálfur ekki komið til greina sem Jean Monnet-prófessor er dylgja um annarlegar ástæður án nokkurs rökstuðnings. Höfundur gagnrýnir Hannes fyrir dylgjur og svarar með dylgjum.
Frásögnin gefur líka eitt svar sem sjálfsagða staðreynd: „flestum hugsandi mönnum er ljóst“ er orðalag sem sniðgengur röksemdafærslu í stað þess að bera hana fram.