Hvað ef svarið hefði verið já?
Skoðanagrein á Vísi sem notar niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar um ESB-viðræður sem stökkbretti í kynningu á aðferðafræði þolinnar ákvarðanatöku (Robust Decision-Making). Höfundur tekur skýrt fram að hún taki ekki afstöðu til Evrópusambandsins og vísar til Roberts Lempert og fræðiritsins Decision Making under Deep Uncertainty.
Óvenjulegt í ESB-umræðunni: greinin notar atkvæðagreiðsluna sem dæmi en tekur ekki afstöðu, og segir það tvisvar upphátt. Þetta er hreinskilin ritstjórnarleg afstaða og hún heldur út alla greinina. Tilvísun í Robert Lempert og fræðirit um ákvarðanatöku á óvissutímum gefur röksemdunum festu sem er sjaldgæf í pistlaskrifum af þessu tagi; lesandi getur flett aðferðinni upp.
Hagsmunir höfundar eru gefnir upp í lokin, sem er rétt. En það breytir því ekki að greinin er í raun kynning á því ráðgjafarsviði sem hún starfar á, og aðferðin er lögð fram gagnrýnislaust. Hvorugt er falið, hvorugt er heldur vegið: hvað kostar þolin ákvarðanataka, hvenær bregst hún, hvers vegna nota fyrirtæki hana ekki meira?
Dæmið um sjávarútveginn er tilbúið frá grunni. Ekkert íslenskt fyrirtæki er nefnt, engin gögn um hvernig stjórnendur hér höguðu sér í aðdraganda atkvæðagreiðslunnar, þótt einmitt sá vinkill hafi verið innan handar. Greinin heldur sér þannig á kenningastiginu þegar hún hefði getað orðið mun beittari með einu símtali.
Agaður pistill, heiðarlega framsettur, en léttari en tilefnið bauð upp á.
