Þorsteinn Pálsson skrifar: Ráðherra í bændaglímu og sjómanni

Greinin er birt sem skoðun, og ber að meta hana sem slíka. Þorsteinn Pálsson, fyrrverandi forsætisráðherra og lengi virkur í íslensku stjórnmálalífi, er vel þekkt rödd í umræðunni og á sér augljósa hagsmuni af ESB-umræðunni. Sú staðreynd er þó hvorki falin né villandi; lesandanum er ljóst hver höfundurinn er. Röksemdafærslan er skýr og samkvæm: Þorsteinn setur fram grundvallarlögmál um að stuðningur við eina atvinnugrein krefjist framlaga frá annarri, og leiðir þaðan rök fyrir því að stækkun markaðssvæðis í gegnum tollabandalag ESB sé æskileg. Söguleg tilvísun í rit Jóns Eiríkssonar og Páls Vídalín frá 1768 er skemmtileg og sannreynanleg. Veikleiki greinarinnar sem röksemdarfærslu liggur í því að höfundur leggur ekki fram nein tölulega gögn til að styðja lykilfullyrðingar, til dæmis um samkeppnisstöðu útflutningsgreina eða kostnað við umbreytingar í landbúnaði, þrátt fyrir að hann kalli eftir slíkum upplýsingum frá ráðherra. Þetta er nokkuð sjálfþversagnarlegt: greinin krefst raunsærrar umræðu en bíður sjálf ekki upp á tölulegar staðreyndir. Einnig er framsetningin á afstöðu Bændasamtakanna nokkuð einfölduð; ekki er vísað í neinar yfirlýsingar samtakanna nema í lauslegri tilvísun í viðtal formanns við RÚV. Sem skoðanagrein er hún þó vel rituð og rökstudd, þótt rökfærslan hefði orðið sannfærandi með fleiri staðreyndum að baki.