„Þetta er ekki til þess að auka mönnum bjartsýni“
Fréttin er viðtal við framkvæmdastjóra Samtaka atvinnulífsins um nýtt fjárlagafrumvarp, þar sem hann gagnrýnir skattahækkanir, bótakerfið og launaþróun. Tölur úr frumvarpinu eru rétt tilgreindar en aðeins ein rödd fær orðið og sterkar fullyrðingar hennar eru ekki reyndar.
Talnagrunnurinn er í lagi: fimm milljarða afgangur, 44 milljarða aðhald, 22,6 milljarðar í nýjum tekjuaðgerðum, bankaskattur úr 0,145 í 0,254 prósent. Allt þetta má sannreyna í fjárlagafrumvarpinu og blaðamennirnir gera það læsilega.
Vandinn er raddflóran. Umfjöllunarefnið er umdeild ríkisfjármálastefna og aðeins hagsmunafulltrúi atvinnurekenda fær orðið, án þess að nokkur úr ríkisstjórn, frá Seðlabankanum eða úr fræðasamfélaginu sé kallaður til. Ein spurning blaðamanns er borin upp, sem er meira en oft sést, en fullyrðingarnar sjálfar sleppa óskoðaðar: að Ísland skili hæsta hlutfalli verðmætasköpunar út í laun innan OECD, að enginn framleiðnivöxtur hafi verið „um neitt skeið“ og að bætur hækki mun meira en laun. Þetta eru mælanlegar staðhæfingar sem hægt hefði verið að staðfesta eða hrekja með einu upplýsingakalli.
Eitt atriði ruglar lesandann verulega: þegar talan 5,3 prósent er nefnd er alls óskýrt hvort hún á við verðbólgu eða stýrivexti. Í frétt sem hverfist um vaxtastig og verðbólguhorfur er það ekki smáatriði.
Niðurstaðan er vandað talnayfirlit í kringum einn ómótmæltan málflutning.
