Meðaljón hátekjulistans er miðaldra Jón
Heimildin vinnur eigin tölfræði úr hátekjulista sínum: nöfn, aldur, búseta og hlutfall íbúa eftir sveitarfélögum. Einstaklingar eru nafngreindir með tölum og Hagstofan er notuð til viðmiðunar um byggðaskiptingu. Framsetningin á nafnatölfræðinni stenst þó ekki tölfræðilega skoðun og grunngögnin sjálf eru óskýrð.
Sterkasta veilan er tölfræðileg, ekki heimildaleg. Að 135 Jónar séu á listanum segir ekkert um að líkur þínar aukist við að heita Jón; Jón er eitt algengasta mannsnafn landsins og til að fullyrðingin standi þarf að bera fjöldann á listanum við útbreiðslu nafnsins í þjóðskrá. Sama gildir um „57 ára karlmann“. Fyrirsögnin og innganginn byggja því á grunnhlutfallsvillu sem lesandinn getur ekki séð.
Á hitt ber að líta að vinnan er frumleg. Nöfn, fjárhæðir og sæti eru tilgreind, Hagstofan er nefnd sem viðmið um byggðaskiptingu og blaðamaður tekur skýrt fram að kynjatalning miðist við nöfn, sem er heiðarleg fyrirvarasetning.
Það sem vantar er lýsing á grunngögnunum. Hvergi er skýrt hvaðan tekjutölurnar koma, hvað er talið til tekna eða hver þröskuldurinn inn á listann er. Hlutfallsútreikningar eftir sveitarfélögum eru sömuleiðis ekki bundnir við tiltekið mannfjöldaár. Slík aðferðafræðileg greinargerð er einmitt það sem gagnadrifin frétt þarf til að vera sannreynanleg.
