Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss?
Skoðanagrein þar sem fyrrverandi ráðgjafi og stjórnarmaður í aðalstjórn SÁÁ spyr hver beri faglega ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi Vogs. Hagsmunir höfundar eru upplýstir, en þeir birtast fyrst í lokalínunni. Þungar fullyrðingar um hegðun lækna eru settar fram án nokkurrar tilvísunar.
Greinin er birt undir skoðanamerki, og þar á hún heima. Stærsta vandamálið liggur samt í því hver skrifar: höfundur situr í aðalstjórn SÁÁ, en það kemur ekki í ljós fyrr en í síðustu línu, eftir að lesandinn hefur gengið í gegnum langa röð spurninga sem eru sviðsettar sem hlutlaus umhugsun. Spurningaformið er í reynd málflutningur fyrir stjórnina.
Tvær burðarfullyrðingar standa óstuddar. Að læknar hafi „meldað sig veika í mótmælaskyni“ er ásökun um misnotkun veikindaréttar og alvarlegt brot á starfsskyldum; hún er borin fram án dagsetninga, gagna eða heimildar. Sama gildir um lýsinguna á skilyrðum fyrrverandi framkvæmdastjóra lækninga, sem sögð er „opinberlega“ sett fram en ekki vísað neitt. Tímalínu landlæknis er hins vegar lýst nákvæmlega og hana má sannreyna.
Höfundur segist ekki leita sökudólgs, en orðið „atlaga“ afhjúpar afstöðuna. Innri þversögn greinarinnar er sú að hún kallar á ábyrgð allra en helgar stjórn SÁÁ eina setningu og læknunum þrjár efnisgreinar. Hliðstæðan við hjartadeild Landspítalans er skýr og gagnleg röksemd; hún hefði dugað betur ef fullyrðingarnar sem hún hvílir á væru staðreyndar.
