Sá barnaníðinginn fyrir utan heimili sitt: „Þetta rífur bara upp öll sár á einu augabragði“
Vísir birtir viðtal við móður, sem kemur fram undir nafnleynd, um að hafa séð dæmdan kynferðisbrotamann í Múlaborgarmálinu fyrir utan heimili sitt í dagsleyfi. Fréttin rekur dómsniðurstöðuna og almennar reglur um dagsleyfi en leitar ekki svara hjá þeim sem veita leyfin.
Kjarni fréttarinnar er alvarleg fullyrðing um að skilyrði dagsleyfis hafi verið brotin: maðurinn eigi „ekki að vera í sama bæjarfélagi og brotaþolar“ og fái „að vaða yfir allt þetta“. Þetta er sannreynanlegt atriði, ekki tilfinning. Fangelsismálastofnun setur skilyrðin og hefði getað svarað því hvort slík skilyrði voru sett, hvort þeim var fylgt og hvernig eftirlitinu er háttað. Ekkert slíkt svar er í fréttinni og engin vísbending um að eftir því hafi verið leitað.
Nafnleynd móðurinnar er rökstudd og eðlileg til að vernda barnið; hún er ekki aðfinnsluefni. Dómsniðurstaðan er rétt reifuð og upplýsingar um hámarksfjölda dagsleyfa gefa lesanda raunverulegt samhengi. Þar er blaðamaðurinn að vinna sína vinnu.
Orðavalið í fyrirsögninni er hins vegar ritstjórnarleg ákvörðun, ekki tilvitnun. Miðillinn talar sjálfur um „barnaníðinginn“ þótt réttarstaða mannsins sé afplánun samkvæmt dómi; „dæmdur kynferðisbrotamaður“ hefði sagt það sama án gildishleðslu. Niðurstaðan er einsleit raddflóra þar sem stofnunin, sem gagnrýnin snýr að, fær ekki orðið.
