Dragnótarveiðar - náttúrulaus veiðiráðgjöf?
Veðurfræðingur með reynslu af dragnótarveiðum svarar gagnrýni og færir rök fyrir því að rannsóknir á dragnót séu takmarkaðar og úreltar, enda hafi veiðarfærið stækkað mjög. Hann gagnrýnir Hafrannsóknastofnun fyrir að telja engin fiskifræðileg rök fyrir sérveiðileyfum þegar veiðum er stýrt með aflamarki og tengir það við opnun grunnslóðar árið 2017.
Rökin í miðju greinarinnar eru traust. Höfundur vitnar orðrétt í fjölrit Hafrannsóknastofnunar eftir Hrafnkel Eiríksson og Sigfús Schopka með tenglum, nafngreinir eldri rannsóknir og birtir tilvitnun í skýrslu starfshópsins sem hann gagnrýnir. Lesandinn getur sjálfur flett upp flestu því sem hann byggir á og dæmt hvort túlkunin standist. Þetta er skoðanagrein einstaklings, þótt hún sé birt undir merkjum ritstjórnar, og hún er metin sem slík.
Veikleikarnir birtast þegar líður á. Tilvitnunin um norskar reglur er „í lauslegri þýðingu“ en án þess að fram komi hvaðan hún er. „Álit margra vísindamanna“ á Skagafjarðarrannsókninni er hvergi nafngreint. Þá teygir höfundur eina setningu Hafró um sérveiðileyfi yfir í fullyrðingu um að stofnunin leggi öll veiðarfæri að jöfnu, sem er hans eigin ályktun fremur en orð stofnunarinnar.
Lokakaflinn tekur stærsta stökkið. Að kenna aflamarksráðgjöf um stöðnun og hrun nytjastofna í 40 ár er umdeild fullyrðing sem er hvorki studd tölum né heimildum, og það eitt að höfundur hafi engan skipstjóra hitt sem treystir ráðgjöfinni sannar ekkert um hana.
