„Í sumum nágrannaríkjunum eru ráðherrar reknir og ráðnir eins og au-pair stúlkur“
Fréttin er sett saman úr Facebook-færslu Hauks Arnþórssonar og athugasemdum tveggja annarra við hana. Allir heimildarmenn eru nafngreindir og ólík sjónarmið koma fram, en ekkert bendir til að blaðamaður hafi rætt við nokkurn mann eða leitað viðbragða hjá þeim sem umfjöllunin snýst um.
Öll fréttin er byggð á samfélagsmiðlaefni sem einhver annar skrifaði. Haukur Arnþórsson skrifar færslu, tveir menn gera athugasemdir, og miðillinn límir þetta saman með örfáum tengisetningum. Hvorki Inga Sæland, Guðmundur Ingi Kristinsson né forsætisráðuneytið fá orðið, þótt umfjöllunarefnið sé nákvæmlega framganga þeirra.
Alvarlegast er að fullyrðing Viktors Orra um að Inga hafi „farið augljóslega með rangt mál í viðtali við RÚV“ fer óprófuð í gegn. Þarna er beinlínis sakast um ósannindi opinbers embættismanns; slíka staðhæfingu má sannreyna, viðtalið er til, en blaðamaður gerir enga tilraun til þess og leitar ekki viðbragða. Sama gildir um deiluna um aðkomu Kristrúnar Frostadóttur, þar sem tveir heimildarmenn segja gagnstæða hluti og lesandinn er skilinn eftir án úrlausnar.
Það sem bjargar greininni að hluta er að nöfn liggja fyrir, tilvitnanir eru beinar og andstæð sjónarmið birtast. En fjölbreytni athugasemdakerfis kemur ekki í stað blaðamennsku. Hér vantaði eitt símtal, og það vantaði víða.
