Mátti ekki binda nautin í tvo mánuði fyrir slátrun
Vísir rekur úrskurð atvinnuvegaráðuneytisins sem staðfestir 288 þúsund króna stjórnvaldssekt Matvælastofnunar á nautgriparæktanda fyrir að binda naut á bás. Fréttin byggir á úrskurðinum sjálfum og fer nokkuð vandlega yfir röksemdir bæði kæranda og MAST. Frumheimildin er skýr en engin sjálfstæð heimildavinna kemur til viðbótar.
Burðarásinn er frumskjal: úrskurður atvinnuvegaráðuneytisins, og fréttin nýtir hann eins og á að nýta slík gögn. Málsatvik eru dagsett, skoðunarskýrslur frá 2020, janúar 2025 og október sama ár eru tilgreindar og lesandinn fær ekki aðeins niðurstöðuna heldur andmæli eigandans í talsverðri lengd, þar á meðal fullyrðingar hans um vigtarseðil, fóðrun með kraftmikilli löðu og geðþóttaákvarðanir stofnunarinnar. Röksemdir MAST og ályktun ráðuneytisins um jafnræði og meðalhóf fylgja á eftir. Þetta er jafnvægi sem sprettur af skjalinu, en það er raunverulegt jafnvægi.
Það sem vantar er allt sem liggur utan skjalsins. Hvorugum málsaðila var talað við, engin tilvísun er í málsnúmer eða dagsetningu úrskurðarins sem gerði hann rekjanlegan, og engin tilraun gerð til að setja sektina í samhengi: hversu margar sambærilegar sektir hefur MAST lagt á, og hvaða fagleg sjónarmið liggja að baki banni við bindingu nauta?
Sú fullyrðing kæranda að hér sé um „aldagamlan hátt“ að ræða í nautgriparækt til slátrunar er látin standa ósvarað sem lýsing á venju. Einn dýralæknir eða ráðunautur hefði leyst þetta á tveimur setningum.
