Sigur fyrir fjölskyldu Andemariams og áfellisdómur yfir fjölmörgum í plastbarkamáli

Greinin er í grunninn frétt um nýfallinn héraðsdóm og skilar meginsögunni skýrt: íslenska ríkið dæmt bótaskylt vegna stórfellds gáleysis. Helsta styrkleiki hennar er að leitað er viðbragða hjá öllum helstu aðilum: Embætti landlæknis, Háskóla Íslands og Landspítalanum. Svar landlæknis er birt, rektor Háskóla Íslands er nafngreind með bein ummæli og tekið fram að viðtal við forstjóra Landspítalans sé í bið. Þetta er vel gert og sýnir meðvitund um jafnvægiskröfur. Hins vegar er meginhluti greinarinnar tileinkaður sjónarmiðum eins aðila, þ.e. lögmanns fjölskyldunnar, Sigurðar G. Guðjónssonar. Ummæli hans eru mikil og víðtæk: hann fullyrðir að dómurinn sé einnig áfellisdómur yfir læknadeild Háskóla Íslands og Læknafélagi Íslands, en greinin skoðar ekki hvort dómsorð héraðsdóms styðji þetta beint. Enginn er heldur fenginn til að svara þessari túlkun. Læknafélag Íslands er dregið inn af Sigurði en ekki er greint frá því hvort leitað hafi verið viðbragða félagsins. Þá er verulegur þyngdarmunur á framsögninni: lögmaðurinn fær tvær langar beinar tilvitnanir og ítarlega umfjöllun, á meðan svör annarra aðila eru stutt og formleg. Greinin nefnir að Tómasi Guðbjartssyni sé ekki boðið til viðtals og engin viðbrögð hans eða lögmanns hans eru birt, þótt hann sé nafngreindur og miklar ásakanir beint að honum. Þetta er veikleiki, þó algengt sé í fréttaflutningi að sakborningur sé í veikindaleyfi og ef leitað var eftir svörum án árangurs.