„Höfum ekki efni á því að gefast upp“
Viðtalsfrétt sem hvílir alfarið á einum viðmælanda, framkvæmdastjóra Samtaka atvinnulífsins, þar sem greining hagsmunasamtaka á verðbólguþróun er endursögð án andsvara. Verðbólgutölurnar sjálfar eru réttilega tilgreindar en ekki eignaðar Hagstofunni. Uppsetningin er auk þess óvönduð: sama tilvitnun og sama starfsheitiskynning birtast tvisvar.
Fyrsta og önnur efnisgrein kynna sama viðmælanda með sama starfsheiti og fyrsta tilvitnunin er endurtekin nánast orðrétt síðar í fréttinni. Þetta er frágangsgalli sem lesandi tekur strax eftir og hann vekur spurningar um hversu vandlega efnið fór í yfirlestur. Rétt er líka að nefna að starfsheitið sem viðmælandanum er úthlutað er þess eðlis að ritstjórn hefði átt að staðfesta það áður en fréttin fór út; sé um misfærslu að ræða er hún ekki smávægileg.
Efnislega er þyngri gallinn sá að umdeild orsakagreining er borin fram án nokkurs mótvægis. Fullyrðingin um að „ýmsar hækkanir hjá hinu opinbera“ hafi aukið verðbólgu er kjarnaatriði í hagsmunabaráttu atvinnulífsins og hún fær hér að standa ómótmælt. Hvorki fjármálaráðuneyti, Seðlabanki, hagfræðingur né stéttarfélög eru kölluð til, og engin tölfræði er lögð fram um vægi opinberra gjalda í mælingunni. Sama gildir um aðvörunina um „glapræði“ í viðbrögðum: það er skoðun, ekki frétt, og hún er endursögð sem lokaorð án þess að spurt sé hvaða aðgerðir viðmælandinn hafi í huga.
Verðbólgutölurnar, 5,6% á tólf mánuðum á móti 5,3% í mánuðinum áður, eru líklega réttar og lesandi getur flett þeim upp, en fréttin nefnir ekki Hagstofuna. Tölunni um 3,8% fyrir ári er einfaldlega treyst úr munni viðmælandans. Framsetningin fylgir sjónarhorni Samtaka atvinnulífsins frá upphafi til enda, meðal annars í fyrirsögninni, og lesandi sem hefur aðeins þessa frétt fyrir sér fær einhliða mynd af því hvers vegna verðbólgan hækkar. Blaðamaðurinn hefði komist langt með einu símtali í viðbót.
