Hildur segir tillögu um bókasöfn hafa verið óheppilega orðaða

Sterkasti þáttur greinarinnar er að blaðamaður lætur ekki duga að endursegja Kastljós. Hann sækir texta tillögunnar sem lögð var fram í menningarráði og vitnar orðrétt í hana, þar á meðal um „færri rekstrareiningar“. Lesandinn getur þannig sjálfur borið skýringar borgarstjóra saman við skjalið. Það er aðhald, ekki halli.

Eyðan er þó augljós. Hildur segir orðalagið hafa verið leiðrétt, en hvergi kemur fram hvernig breytt orðalag hljóðar eða hvort textinn sem vitnað er í sé upphafleg útgáfa eða sú endurskoðaða. Einmitt sá samanburður hefði skorið úr um hvort eitthvað breyttist í raun. Pétur Marteinsson, oddviti Samfylkingarinnar, sat í sama þætti en sjónarmið hans vantar alveg. Hvorki starfsfólk bókasafna né þeir sem mótmæltu fá heldur rödd, þótt mótmælin séu kveikja fréttarinnar.

Uppistaðan er auk þess efni úr þætti annars miðils, og sama tilvitnun birtist þrisvar, sem kemur í stað frekari öflunar efnis. Traust vinnubrögð að grunni til, en þunn.