Streymisveitur boða ekki endalok íslenskrar tónlistarútgáfu

Greinin byggir á tveimur meginheimildum: tölum frá Félagi hljómplötuframleiðenda og viðtali við Jóhann Ágúst Jóhannsson, plötuútgefanda og eiganda Reykjavík Record Shop. Tölurnar um hlutdeild innlendrar útgáfu, 20,5% á streymisveitum og 34,2% af sölu áþreifanlegra vara, eru tilgreindar og sannreynanlegar hjá félaginu. Greinin gerir einnig skýrt að munur er á innlendri útgáfu og allri tónlist Íslendinga, sem er gagnleg afmörkun. Þó skortir nokkuð á dýptina. Engin önnur sjónarmið koma fram: ekki sjónarhorn frá tónlistarfólki sjálfu, frá Tónlistarmiðstöð sem nefnd er í greininni, né frá streymisþjónustunum. Jóhann er raunar eini viðmælandinn og hann talar bæði sem plötuútgefandi og seljandi áþreifanlegrar tónlistar, sem gefur honum augljósa hagsmuni af þessari umræðu. Það hefði styrkt greinina ef blaðamaðurinn hefði leitað til Tónlistarmiðstöðvar eða einhvers úr röðum tónlistarfólks til að meta hvort lýsingin á stöðunni sé í samræmi við reynslu þeirra. Framsetningin er þó hófleg og heldur sig nærri efnislegum staðreyndum fremur en að ýkja niðurstöður. Í heildina er þetta sómasamleg frétt sem nýtir heimildir úr útvarpsinnsýn, en hefði getað verið ríkari ef fleiri raddir hefðu verið kallaðar til.