Meinaður aðgangur að minnisblöðum Bjarna og Þorgerðar Katrínar

Þetta er vel unnin frétt sem byggir á opinberum úrskurði Úrskurðarnefndar um upplýsingamál, þar sem vitnað er beint í lagatexta og athugasemdir við frumvarp. Heimildakeðjan er skýr: úrskurðurinn sjálfur er meginheimildin og efni hans er rakið á skipulegan hátt. Blaðamaðurinn sýnir vandvirkni með því að benda á að ártal viðtalsins við Vísi komi ekki fram og því sé ekki fyllilega ljóst hver var ráðherra þegar það birtist; slík gagnsæi styrkir trúverðugleika fréttarinnar. Þó má benda á nokkur atriði. Í fyrsta lagi er sá maður sem fór fram á gögnin ónefndur, sem er skiljanlegt í ljósi persónuverndar, en lesandinn fær enga vísbendingu um hvort um sé að ræða blaðamann, fræðimann eða annan aðila, sem gæti skipt máli fyrir samhengið. Í öðru lagi hefði mátt leitast við að fá viðbrögð frá utanríkisráðuneytinu eða öðrum sem gætu sett úrskurðinn í víðara samhengi, til dæmis varðandi gegnsæi í utanríkismálum. Í þriðja lagi er engin greining á víðari áhrifum úrskurðarins, til dæmis hvort hann marki fordæmi eða hvort svipaðar synjanir hafi verið staðfestar áður. Þetta eru þó smávægileg atriði miðað við eðli fréttarinnar, sem er í eðli sínu endursögn á opinberu úrlausnarefni.