Af hverju já?

Greinin er birt sem skoðun og ber að meta sem slíka. Höfundur lýsir sjálfum sér sem jarðskjálftafræðingi, sem er heiðarlegt: hann gerir ekki tilkall til sérfræðiþekkingar á evrópskri löggjöf eða stjórnmálum. Kjarninn er yfirlýst afstaða, og til þess dugir skoðanagrein. Veikleikinn felst í rökstuðningnum sjálfum. Samanburðurinn við Bandaríkin er einsleitur; ESB fær lof fyrir næstum hvert atriði en gagnrýni á sambandið er nánast engin. Ekki er minnst á kostnað regluverks, áhrif á nýsköpun innan ESB, lýðræðishalla stofnana sambandsins eða álitamál eins og landbúnaðarstefnuna. Það veikir röksemdafærsluna. Engin tiltekin reglugerð, rannsókn eða tölfræði er nefnd til stuðnings; lesandinn fær almennar fullyrðingar um neytendavernd og loftslagsmál en ekkert sem hægt er að sannreyna sérstaklega. Fyrir skoðanagrein er þetta ekki ólöglegt, en rökfærslan væri sannfærandi ef höfundur vísaði í dæmi eða gögn. Niðurstaðan, að segja „já" vegna þess að ESB leggi meiri áherslu á mýkri gildi, er skýr en einföld; hún nær ekki til þeirra margvíslegu efnislegu álitamála sem skipta máli í atkvæðagreiðslunni.