Af hverju „Nei“ 29. ágúst?

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta sem slíka. Röksemdir höfundar eru skýrar: hann telur fákeppni og samþjöppun á íslenskum markaði réttlæta aðildarviðræður, og að ekkert tapist á því að „skoða málið". Þetta er lögmæt pólitísk afstaða, en hún er sett fram nánast eingöngu með alhæfingum og tilfinningalegri orðræðu. Fullyrðingin um að barnabörn höfundar myndu greiða íbúðir sínar „1,3 sinnum" í stað „3 sinnum" er sett fram án nokkurs rökstuðnings eða tilvísunar í útreikninga; þetta er kjarnafullyrðing greinarinnar og þarfnast einhverrar stoðar. Sama á við um staðhæfingu um „dýrasta matinn í álfunni" og „dýrustu tryggingarnar"; slíkt væri auðvelt að vísa í opinberar tölur eða samanburðarrannsóknir. Sem skoðanagrein er ekki gerð krafa um jafnvægi milli sjónarmiða, en hugmyndafræðileg heiðarleiki krefst þess að sterkustu fullyrðingarnar séu studdar einhverju. Greinin nær ekki þeim þröskuldi; hún er hvatningarræða fremur en rökstudd greining.