Nýfrjálshyggjubrjálæðið í Kópavogi

Greinin er birt sem ritstjórnardálkur og ber að meta sem slíkan: á rökstuðningurinn við? Kjarni málaflutningsins er sá að kenning Evu Marínar Hlynsdóttur um nýfrjálshyggju í Kópavogi sé ólíkleg vegna þess að foreldrar og starfsfólk séu ánægt og leikskólar gjaldfrjálsir. Þetta er gild gagnrýni en grunnt rökstudd; ánægja notenda og gjaldfrjáls þjónusta útiloka ekki endilega nýfrjálshyggjulegt skipulag, til dæmis ef einkaaðilar reka þjónustuna á opinberum fjármunum. Pistillinn reynir ekki að taka á þeirri greiningu heldur víkur fljótt yfir í innskotsrök um Kristrúnu Frostadóttur og Samfylkinguna, sem eiga meira skylt við kosningaumræðu en efnislega gagnrýni á fræðilegt mat. Fullyrðingin um að „fræðimennskan hvíli á flokkapólitík" er alvarleg ásakun sem stendur án nokkurs rökstuðnings; engin gögn eða dæmi eru nefnd sem tengja Eva Marínu við ákveðna flokkspólitíska hagsmuni. Þetta veikir trúverðugleika pistilsins. Sem skoðanaskrift er þetta stílhrein setning en of grunnt; röksemdafærslan snýst meira um tóninn en efnið.