Hverju getur aukið sjálfs­traust og sér­þekking skilað komandi kyn­slóðum?

Greinin er birt undir merkinu „Skoðun" og höfundur er skýrt tiltekinn sem stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar; það er til fyrirmyndar hvað gagnsæi varðar. Rökstuðningurinn sjálfur er hinsvegar frekar grunnur. Fullyrðingar á borð við „allt of háir vextir" og „takmarkaðs traust á íslensku hagkerfi" standa án allra tilvísana í gögn, samanburðartölur eða opinberar skýrslur, þótt auðvelt hefði verið að benda á vaxtamun við evrusvæðið eða lánshæfismat. Samanburðurinn við Danmörku, Finnland og Svíþjóð er sérstaklega veikburða: Danmörk er þar nefnd með Færeyjum í sviga en Færeyjar eru hvorki í ESB né evrusamstarfinu, og Danmörk hefur sjálf undanþágu frá evrunni. Slíkt grefur undan þeirri mynd sem höfundur reynir að draga upp. Greinin ber einnig sterkt einkenni pólitískrar málsvörn fremur en rökræðu. Enginn vandi við ESB-aðild er viðurkenndur; yfirfærsla fullveldis, áhrif á sjávarútvegsstefnu eða sjálfstæða peningastefnu fá enga umfjöllun, ekki einu sinni til að mótmæla þeim. Röksemdafærslan er í raun hringrök: aukið sjálfstraust leiðir til betri framtíðar, og betri framtíð eykur sjálfstraust. Sem skoðanagrein er þetta leyfilegt, en gæði rökstuðningsins eru undir meðallagi þar sem ekkert er gert til að styðja efnislegar staðhæfingar við mælanlegar staðreyndir.