Ólafur segir þetta þrennt líklegt til að gerast núna þegar niðurstaðan liggur fyrir

Ein Facebook-færsla er allur heimildagrunnurinn. Hún er réttilega merkt sem slík og höfundurinn er nafngreindur og hefur skýra stöðu í málinu, svo lesandinn veit hvaðan efnið kemur. Þar endar þó framlag ritstjórnarinnar. Ekkert er sannreynt, ekkert samhengi sett við niðurstöðu atkvæðagreiðslunnar og engin tilraun gerð til að leita svara hjá þeim sem sitja undir gagnrýni.

Og gagnrýnin er beinskeytt. Miðflokkurinn styðji „ekki flest önnur framfaramál“, forystumenn tveggja flokka „æpi“ um ESB-smygl, talsmenn nei-hreyfingarinnar hafi engar skýringar á vaxtaloforðum sínum. Þetta eru pólitískar ásakanir sem miðillinn flytur án þess að hringja í nokkurn. Þá er ein málsgrein, um hraðari innleiðingu EES-reglna, skrifuð í rödd fréttarinnar sjálfrar þótt hún sé efnislega áhersla viðmælandans.

Framsetningin fylgir sjónarhorni Félags atvinnurekenda alla leið: aðhald í opinberum fjármálum, launahækkanir bundnar framleiðni, bókun 35 sem sjálfsagt framfaramál. Það má vel vera umfjöllunarefni, en þá þarf mótvægi. Fyrirsögnin er auk þess innihaldslaus gátufyrirsögn. Málfarið hnýtur líka um sig í fyrstu efnisgrein.