Gengið framhjá helsta gervigreindarsérfræðing þjóðarinnar

Greinin er birt sem ritstjórnardálkur undir dulnefni, sem er þekkt hefð í íslenskri blaðamennsku. Röksemdafærslan er einföld og skýr: ef einhver situr í vísindanefnd ESB um gervigreind, sé eðlilegt að spyrja hvers vegna viðkomandi var ekki boðið sæti í starfshópi ráðherra. Þetta er sannreynanleg fullyrðing; skipun starfshópsins og sæti Halldóru í ESB-nefndinni eru opinberar staðreyndir sem hægt er að kanna. Veikleikinn liggur hins vegar í því að dálkurinn spyr ekki hvers vegna skipunin var þannig. Ekkert kemur fram frá ráðherra eða ráðuneyti um forsendur valsins, og ekki er reynt að afla svara frá Halldóru sjálfri. Jafnframt er fullyrðingin um að hún sé „helsti gervigreindarsérfræðingur þjóðarinnar" sett fram sem staðreynd fremur en mat, án þess að rökstyðja hana umfram tilvísun í ESB-sætið. Sem skoðanapistill þarf hann ekki jafnvægi fjölhliða fréttar, en rökfærslan hefði styrkst verulega ef ráðuneyti hefði fengið tækifæri til að svara, jafnvel í einni setningu.