Grunur um myglu raskar skólastarfi í Hlíðarskóla
Stutt frétt um myglugrun í Hlíðarskóla á Akureyri sem virðist byggð á návist blaðamanns við skólasetningu. Engin heimild er nafngreind, engin bein tilvitnun birt og fullyrðing um að Fasteignir Akureyrarbæjar hafi ekki fundið myglu í fyrri úttekt stendur án viðbragða frá þeim. Efnið er trúlega rétt í grunninn en frágangur á heimildum er of laus.
Fréttin nefnir tvo aðila sem gætu staðfest kjarna málsins, Fasteignir Akureyrarbæjar og bæjarstjórann á Akureyri, en hvorugur fær að tala. Að segja að bæjarstjórinn „vilji bregðast hratt við“ án einnar tilvitnunar er endursögn á afstöðu sem lesandinn getur ekki sannreynt. Sama gildir um lykilstaðreyndirnar: hver innsiglaði húsið, hver staðfesti mygluna á bak við innréttinguna, kom heilbrigðiseftirlit að málinu? Ekkert af þessu er rakið til nafngreinds viðmælanda eða skjals, þótt allt sé auðvelt að fá staðfest hjá skólastjóra eða bænum.
Athyglisverðast er þó sú fullyrðing að fasteignadeild bæjarins hafi tekið húsnæðið út og ekki fundið neitt, en mygla hafi svo komið í ljós þegar lögn sprakk. Þar er lögð fram ábending um að úttekt á vegum bæjarins hafi ekki skilað réttri niðurstöðu, og einmitt þeim aðila er ekki gefið færi á svari. Það er ekki flókin krafa í frétt af þessari stærð.
Á plúshliðinni er ljóst að blaðamaður fylgdist með skólasetningunni og lýsir viðbrögðum foreldra af eigin athugun, ekki eftir öðrum miðli. Framsetningin er hófstillt og hallar ekki í hugmyndafræðilega átt; áherslan á viðkvæman nemendahóp er réttmæt fréttamatsákvörðun. En einn málsliður er ófullgerður („fundu ekki“) og heildarmyndin er sú að lesandinn fær staðreyndir án þess að vita hvaðan þær koma. Það er meira en smávægilegur galli.
