Sýnist ekki öll sagan hafa verið sögð í Hagaskóla
Mennta- og barnamálaráðherra er spurð um atvik í Hagaskóla þar sem nemendur urðu vitni að nánum samskiptum tveggja starfsmanna. Hún neitar að tjá sig efnislega, segir málið í réttum farvegi hjá borginni en telur að ekki hafi öll sagan verið sögð og að fjölmiðlar hefðu átt að bíða.
Fyrirsögnin gerir mest úr óljósustu setningu viðtalsins. Ráðherra segist hvorki hafa skoðun á málinu né vilja tjá sig, en lætur þó falla að „ekki öll sagan“ hafi verið sögð. Sú athugasemd verður að aðalfrétt án þess að blaðamaður spyrji augljósrar framhaldsspurningar: hvaða hluta sögunnar telur ráðherra vanta og á hverju byggir hún það mat? Lesandinn veit því ekki hvort ummælin vísa til upplýsinga sem ráðherra hefur eða eru einungis orðalag.
Spurningarnar sjálfar eru að öðru leyti vel valdar. Þrívegis er gengið á ráðherra, um viðbrögð skólastjórnenda, um frásagnir foreldra og um eftirfylgni ráðuneytisins, og skilmerkilega skráð að svörin eru í raun neitun. Frásögnin um að börn hafi verið beðin að þegja er eignuð ónafngreindum foreldrum; nánari umfjöllun er vísað á tengda frétt.
Nákvæm lýsing á ljósmyndinni bætir engu við fréttagildi viðtalsins og orkar tvímælis meðan málið er á rannsóknarstigi. Sem stutt viðbragðsfrétt stendur greinin, en framsetningin lofar meiru en efnið ber.